Хуурамч диваажин

Бороо шивэрсэн намар оройн үдэш. Саруул томилолтоосоо төлөвлөснөөсөө нэг өдрийн өмнө ирлээ. Тэр нөхөр Анартаа гэнэтийн бэлэг барихаар шийдэж, гэр рүүгээ яаравчлав. Гэвч гэрийнхээ гадаа ирэхэд Анарийн машин зогсоолдоо байх бөгөөд зочны өрөөний гэрэл бүдэгхэн асч байлаа.

Саруул түлхүүрээрээ хаалгаа зөөлөн нээж орвол үүдэнд түүнийх биш, танихгүй эмэгтэй хүний өндөр өсгийлтэй улаан тутал байна. Түүний зүрх пал хийн зогсох шиг болж, биеэр нь хүйт оргив. Гэр дотор хэн нэгэн эмэгтэй хүний аяархан инээх чимээ, Анарийн шивнэх дуу дуулдана.

Тэр унтлагын өрөөний зүг аажмаар дөхлөө. Хаалга ялимгүй завсартай байх бөгөөд доторх бүдэг гэрэлд хоёр хүний сүүдэр ханан дээр нэгэн цул болон харагдана. Саруулын нүдэнд нулимс цийлэгнэж, гар нь чичирч байсан ч тэр хаалганы бариулаас атгав.

Дотор Анарийн хүчирхэг гар өөр нэгэн бүсгүйг тэврэн, түүний хүзүүгээр халуун уруулаараа энхрийлж байлаа. Тэр бүсгүй нь Саруулын хамгийн сайн найз гэж итгэж явсан Мишээл байхыг хараад Саруулын ертөнц тэр чигтээ нуран унах шиг болов.

— "Анар... хэрвээ Саруул мэдвэл яах вэ?" гэж Мишээл гинших шахам шивнэхэд, — "Тэр мэдэхгүй ээ. Одоо зөвхөн хоёулаа л байна..." гэж Анар хариулаад бүсгүйг өөр рүүгээ улам чанга татлаа.

Саруул хаалгыг хүчтэй дэлгэн орох уу, эсвэл чимээгүйхэн эргэж явах уу?