Сүүдэр дундах шивнээ

Бороотой үдшээр Ариунаа ажлынхаа цонхоор хотын гэрлийг ширтэн зогсоно. Тэр өнөөдөр яагаад ч юм гэртээ харихыг хүссэнгүй. Магадгүй тэр нэгэн танил үнэр, танил харцнаас зугтаж байгаа хэрэг биз. Гэтэл яг тэр мөчид өрөөний хаалга зөөлөн нээгдэж, түүний зүрх түг түг цохилж эхлэв.

— "Оройтож байна шүү, Ариунаа," гэх тэр нэгэн гүн бөгөөд сөөнгө хоолой.

Энэ бол түүний шинэ захирал, Марк байлаа. Марк өрөөнд орж ирэхдээ Ариунаагийн яг ард ирж зогсов. Түүний биеэс үнэртэх үнэтэй тамхи болон зандан модны үнэр Ариунаагийн толгойг эргүүлж орхив. Марк гараа сунган цонхны тавцан дээр тулахад Ариунаа түүний биеийн дулааныг нуруугаараа мэдэрч байлаа.

— "Та... та яагаад яваагүй байгаа юм бэ?" гэж Ариунаа арай гэж шивнэв.

Марк түүний чихэнд тун ойрхон ирж, халуун амьсгалаараа төөнөн: — "Чамайг явахыг хүлээж байлаа. Гэхдээ чи явсангүй. Магадгүй чи ч бас миний хүсэж байгаа зүйлийг хүсээд байгаа юм биш биз?"